Tom S. Hageman Home link Nederlands English Deutsch

Mei 1968: ik sloot mijn opleiding tot kunstenaar af met een scriptie over 'de kunst van de 21-e eeuw'. Het betoog kwam hier op neer dat de 'moderne kunst' zich niet eeuwig af kon blijven zetten tegen de voorouderlijke 'klassieke' traditie en dat er vroeg of laat naar een synthese gezocht moest worden. In de serie 'Openbaringen' zocht ikzelf die samengang in de combinatie van klassieke vaardigheden met eigentijdse inzichten.

 

In 1970 - '71 woonde ik Turkije,. In diezelfde tijd reed ik via Teheran en Kabul naar Lahore. Nadien was ik behept met herinneringen aan Turkse baden, Perzische tegelwerken, Afghaanse koffiehuizen en Mogul-tuinen.Ik zocht aansluiting met de Aziatische tradities. De serie 'Bladspiegels' bijv. leunde op exotische stijlen, vermengd met Europese technieken. Ook vond ik stijlen uit die wellicht in een bepaalde cultuur hadden kunnen ontstaan. Kortom ik combineerde nu klassieke vaardigheden uit uitheemse culturen met persoonlijke inzichten

 

Begin tachtiger jaren wilde ik terug naar Europa, naar de 'eigen' schilderkunstige traditie van 'strijklicht gevangen in olieverf'. Maar al schilderend aan de serie 'Erotische landschappen' kwam toch de vraag op: hoe combineer ik de oude met de moderne schilderkunst?

 

'Oude' schilderkunst is de illusie van een driedimensionale 'werkelijkheid' op een plat vlak. 'Moderne' kunst is de autonomie van vorm en van kleur. In de serie 'Rockin' Kimono's' verbond ik de 'klassieke illusie' met autonome toepassingen. Het twee- met het drie-dimensionale.

 

In 1992 -'93 woonde ik in Praag, als gast van de Academie voor Schone Kunsten'. Ik werd er gegrepen door het spanningsveld tussen constructieve en anti-constructieve elementen in de architectuur van de Hoogbarok Naast een liefde voor Azië liep ik er een liefde voor Rococo op, gevoelens die wonderwel op elkaar aansloten.Er volgden series olieverven, onder de noemer 'de denkbeeldige stad Praag'. Met name in de serie 'Hekwerken' ontstonden overgangen van 'Aziatische' dan wel 'Moderne'- twee-dimensionale 'autonomie' met een klassieke illusie van ruimte.

 

In de éénentwintigste eeuw verdiepte het streven naar synthese zich. Naast de schilderkunstige, zocht ik - meer dan ooit - naar kunstinhoudelijke versmeltingen. Ik vond aansluiting bij het 'Symbolisme' (het spel met verborgen betekenissen) een stijlrichting die rond de vorige eeuwwisseling een hoofdrol speelde. Dit werd al spoedig uitgebreid met een ander favoriet thema uit de 'Belle epoque': het vrouwelijk naakt - en daar keert ook de Orient weer in terug. Zo komt alles samen, oud en nieuw, de tweede en derde dimensie, oost en west en de klassieke waarden in een moderne belichting.

 
 

Tom S. Hageman

 
  

 

 

 

 

 

eXTReMe Tracker